Ryckenbarch

Mijn naam is Anton Willem Oskam.

Ik ben op 31 mei 1946 om “drie ure, nul minuten” geboren in het

Westeinde-ziekenhuis te ’s Gravenhage.

Dit is mijn persoonlijke website.

De schrijvers site heeft de achternaam van Anton. Mijn naamgenoot is de hoofdpersoon in het boek dat ik aan het schrijven ben. Het zal een hele klus worden. Op deze site had ik de knop Anton Ryckenbarch waaronder je mijn pogingen kon volgen om het boek te schrijven dat gaat over de wonderlijke "andere wereld". Ik heb de webmaster de knop tijdelijk laten weghalen omdat mijn productie aan hoofdstukken voor "Anton Ryckenbarch" nog te gering is. Als ik weer iets te melden heb, zal ik dat voorlopig onder de knop Verhalen doen

- Onder de knop Verhalen tref je onder andere schrijfsels die al een poosje in de digitale krochten van mijn computer zijn opgeslagen. Te beginnen met mijn herinneringen van ruim 40 jaar geleden, toen ik 21 maanden dienstplichtige was bij de Koninklijke Marechaussee. Een tiental columns is opgenomen in het kloeke Gedenkboek over “50 Jaar dienstplicht bij de Koninklijke Marechausse”,  dat in 2010 verscheen.

 - Schrijven is schrappen, minder is meer. Onder de knop Kort(st)e verhalen worden stukjes gepubliceerd die altijd nog korter kunnen. En dat is een hele kunst, want in de journalistiek is de gevleugelde uitdrukking: “Ik heb weinig tijd, dus ik schrijf maar een lang verhaal”. De "Stukjes in 10 minuten" staan voortaan onder de knop Verhalen.

- Iedereen levert commentaar op de samenleving. Ik ook en het is altijd weer een obsessieuze worsteling om dit commentaar samen te vatten in een column. Onder de knop Columns ben ik dit aan het beoefenen.

- Ik doe pogingen om mijn verslaggevingen ook in beeld en geluid te brengen. Ik begon te oefenen met een eenvoudig (nou ja!) videocameraatje voor de website www.ruurlovandaag.nl die ik bijna tien jaar mag vullen. Verslag doen, vragen stellen en ook nog filmen – ik wil iedereen aanraden het niet te doen. Mijn oefengebied is het dorp Ruurlo en de resultaten staan op YouTube onder de naam RuurloVandaag. Van de 200 FiLMPJe’s! heb ik the-best-off (nou ja!) gezet onder de knop Filmpjes. Mogelijk dat ik je in de toekomst verras met nieuwe producties.

(Update 16 mei 2012)

Beste lezers,

Ik ga tot 1 september sabbatical. Neen, er is verder niets met mij aan de hand, fysiek en geestelijk ben ik nog steeds in orde (waar is het hout om op af te kloppen?) tijdens mijn 66-ste geboortejaar. Ik zal wel onder de knop Verhalen af en toe van mij laten horen, een soort weblog dus. Na 1 september ga ik alle rubrieken weer vullen. Op de statistiek kan ik elke week zien uit welke landen er belangstelling is voor mijn schrijfsels op deze site. Afgelopen week zag ik dat er iemand mijn site bezocht vanuit China. Ik zou het heel fijn vinden als deze persoon zich bekend maakt. Het is gewoon nieuwsgierigheid van mij, niets méér! Intussen blijf ik wel de andere site www.ruurlovandaag.nl vullen. 

Een mooie zomer gewenst! / Ton

(Update18 april 2012)

Zie de hierboven aangepaste Introductie

(Update 10 maart 2012)

Beste lezers,

Volgens de wekelijkse statistiek lezen 40 tot 80 unieke bezoekers deze website en daar ben ik nog steeds heel blij mee. Al schrijf je een verhaal maar voor één persoon die daar genoegen aan beleeft ben ik al tevreden. Echt waar! Vroeger schreven we elkaar brieven en deze werden ook alleen gelezen door de geadreseerde. Vooral de liefdesbrieven. Mijn buurvrouw klaagde dat zij bijna geen "echte" brieven meer ontvangt, van die handgeschreven brieven. Tja, sinds internet wordt er in het openbaar met elkaar gecorrespondeerd (LinkInn, FaceBook) of bereikt de digitale post je eerder dan een postbode met hardlopen kan evenaren (email). De tijden van de PTT en de postduif zullen nooit meer wederkeren. Nou ja, als blijk dat ik me het postale verleden nog heel goed herinner, stuur ik vanaf een vakantieadres altijd ansichten met echte postzegels, die ik in een plaatselijke nering koop. En dan zoek ik altijd de alleroudste ansichten die misschien al dertig jaar in het rekje staan. Waarop het dorpje er heel anders uitziet en er auto's rijden die allang in het museum staan. Dat vind ik nu leuk, ouderwets ansichtkaarten sturen. Ik voorspel dat deze communcatiewijze retro wordt. Jammer dat ik al vier jaar niet meer op vakantie ben geweest. Mijn vrienden en familie hebben nog heel wat tegoed.

(Update 11 februari 2012)

Beste lezers,

Ik heb de afgelopen twee weken (te) weinig aandacht aan deze site kunnen geven. Soms zijn er gebeurtenissen die - terecht - je volledige betrokkenheid opeisen. Dan raakt de concentratie om een aardig stukje te schrijven even gestold. Het begint langzaam weer te smelten, dus vandaag onder de knop Korte Verhalen weer een stukje. Het is - autobiografisch - waar gebeurd. Op naar het volgende schrijfsel - Ton

(Update 27 januari 2012)

Dag beste lezers,

Het schijnt nog net te kunnen, dus wens ik u een gelukkig(er) nieuw jaar. Ik hoop dat al uw wensen ditmaal in vervulling mogen gaan, inclusief die betreffende de Staatsloterij. Zelf heb ik het afgelopen jaar weer verloren bij de loterij van de Staat, dus dat gaat net zoals met de beurs: een klein beetje winst en dan weer een groot verlies. De reden dat ik weer een update schrijf is dat ik deze week weinig aan ryckenbarch.nl heb gedaan en nog kan doen. Om op mijn staatspensioen van netto 1.000 euro per maand nog iets extra's te stapelen moet ik als freelance journalist vele tandjes bijschakelen voor hetzelfde geld. Tja, het is nu eenmaal economische crisistijd. Wij worden uitgeperst, waar de veroorzakers van De Crisis weer dikbetaalde banen hebben. Gisteren werd bekend dat de Staat (namens de toenmalige minister van Financien en de toenmalige directeur van De Nederlandsche Bank, Bos en Welling) 8 miljard euro teveel hebben betaald voor het behoud van twee banken. Daarom moeten ik op pensioengerechtigde leeftijd blijven werken en bleef er even weinig tijd over voor het vullen van deze website. Maar, er komen betere tijden, dat verzeker ik je. Dus blijf af en toe deze site aanklikken, ik zal je zeker niet teleurstellen. Per slot van rekening is "een stukje in 10 minuten" zo geschreven. Tot dra/ Ton

(Update 2e Kerstdag 2011)

Hallo beste lezers,

Ik begin eerder dan aangekondigd weer deze site te vullen met mijn schrijfsels. Het Kerstmaal is achter de kiezen en en een tweede Kerstdag bestaat eigenlijk niet - alleen in Holland. Gisteravond in "De Keuken van Hackfort" (in Vorden) gegeten, maar we mochten gelukkig in het restaurant zitten. De enige smetjes in de sfeer was een dame achter ons die blijkbaar dacht dat haar verhalen ook interessant waren voor de andere eetgasten. Hoe meer drank erin ging, des te luider werd haar stem en dan produceerde ze elke paar minuten ook nog een irritante, duidelijke gemaakte, schaterlach.  Verder stond er naast mij een roestvrij stalen koelkast met een glazen deur. In de kast lagen de gekoelde flessen wijn en er hing een t.l.-lamp in die een kil wit licht het restaurant in scheen. De kast paste meer in het interieur van een snackbar dan in de ambiance van een restaurant. Het voedsel was voortreffelijk, behalve de vierde gang die bestond uit een laf smakend gestooft peertje en een kaassausje. Een combinatie die smaakpapillen eerder teisterde dan streelde. Gedrieen waren we het eens over het cijfer 7 1/2 wat best hoog is in een land dat door een bandenfabrikant jaarlijks rijkelijk wordt bedeeld met een sterrenregen.

* Zoals altijd adviseer ik de verschillende rubrieken op www.ryckenbarch.nl goed in de gaten te houden, want er kan ergens zomaar weer een nieuw verhaal op staan (zie de recente data boven de stukjes). Ik wens je (ja, ik ga voortaan gewoon tutoyeren) nog feestelijke dagen en een optimistisch en spiritueel 2012.

(Update, 16 december 2011)

Hallo beste lezers,

Ik ben tot 1 januari van Het jaar des Heeres 2012 even sabattical. Een soort "vakantie" om orde op zaken te stellen, van huishoudelijke aard. Ik had nog graag wat opinie willen geven over de katholieken die zich aan de kids vergrepen en het nicht gewusst hadden (ik heb altijd gezegd: vertrouw nooit mannen die een jurk dragen: zie Sinterklaas die ook de zaak besodemieterde) en natuurlijk over de politiek die steeds verder in het zelf aangelegde moeras wegzakt (hoi, hoi, eindelijk animal cops naar een idee van de PVV-man die zijn vrouw mishandelde en het niet durfde om cops te vragen die de wives kunnen beschermen). En uiteraard wilde ik nog schrijven over die niet toerekeningsvatbare bewindsvrouwe die 120 miljoen euro wil uitgeven om maatregelen te treffen waardoor we 130 kilometers per uur mogen rijden vanwege onze "rijbeleving". Komt allemaal volgend jaar wel, als ik hoop dat u weer mijn epistels gaat lezen. Intussen blijf ik wel de site www.ruurlovandaag.nl bijhouden. Ondanks die rotcrisis (ja, ik ben daardoor als freelancer ook vier opdrachtgevers kwijtgeraakt) hoop ik toch dat u vol optimistisme het nieuwe jaar 2012 gaat betreden. De put is niet zo diep, of er zit altijd wel een bodem in. Heel veel (zelf)vertrouwen gewenst.

Ton Oskam

(Update, zondagmiddag 27 november)

Beste lezers,

Ik heb de afgelopen week weinig geproduceerd op deze site. ik ga dit niet verantwoorden, maar het was gewoon te druk. Ik kon gelukkig wel mijn lokale website www.ruurlovandaag.nl bijhouden, want zo'n "krant" eist dagelijkse aandacht, anders is het geen journaal meer. Verder bezig geweest met het brood-op-de-plank (plus beleg) en onder andere een artikel geschreven over franchise in de zorg. Jawel, de regliere gezondheidszorg moet het opnemen tegen particulieren die een zorgformule bedenken. Welgestelde senioren kunnen nu terecht in particuliere wooncentra (in ons dorp hebben wij er al twee; een in het voormalige postkantoor) en de pruiken voor mensen die een chemokuur hebben gehad, worden door de zorgverzekeraars vergoed aan particuliere bedrijven die ook een webwinkel hebben. Nou, volgende week er met ryckenbarch.nl maar weer eens stevig(er) tegenaan. Nu de eerste klanken gaan horen van het midwinterhoorn blazen, daar ergens in het buitengebied./Ton

(Update 19 oktober)

Beste lezers,

Elke maandag krijg ik een statistiek van Google met allerlei grafieken over deze website. Na een periode van zeer veel bezoekers (een groot deel door een andere site gelinkt vanwege mijn verhalen over de militaire dienst bij de Koninklijke Marechaussee) ligt het bezoekersaantal nu heel stabiel op rond de 50 mensen. Dat zijn zogenaamde "unieke bezoekers" want ook als hij/zij de afgelopen week wel tien keer ryckenbarch.nl heeft aangeklikt, wordt hij/zij toch maar één keer geteld. Vijftig  "unieke bezoekers" per week, ik ben er heel blij mee. Als ik maar voor één iemand schrijf (zoals vroeger de correspondentie met je geliefde die een paar provincies verderop woonde) dan is het voor mij goed. Dat er iemand uit Canada regelmatig mijn schrijfsels leest, is mij bekend. Hij moet wel, want hij is mijn beste vriend. Maar dat er een "unieke bezoeker" uit Czech Republic mijn website heeft gelezen, daar kan ik 's avonds in bed alleen maar over fantaseren. Overigens worden de kort(ste) verhalen het meest gelezen. Nu ook verder met Anton Ryckenbarch. Dank voor je interesse en tot de volgende update. Ik zit de worstelen met het gevolg van: "De soldaten deden er een uur over om kwartier te maken". / Ton

(Update 3 oktober)

Beste lezers,

Ik heb bijna orde op zaken gesteld. Tussendoor toch maar even een filmpje op deze site gezet, voor degenen die niet naar www.ruurlovandaag.nl kijken. Het gaat over de productie van hertenvlees via een bronstig mannetje dat er wel pap van lust. Schijnt heel lekker te zijn, een hertenbiefstukje. Hier in de Achterhoek begint weer het wild eten. "Tafel vier wil wild eten", zegt de ober tegen de kok. De meester kijkt bedenkelijk en zegt: "Geen bestek nodig, dus? " Tja, ik heb deze zelf bedacht, dus weet je nooit of de humor aanslaat. Tot spoedig dan maar./ Ton

(Update 30 september)

Hallo trouwe lezers,

Deze week en een deel van de komende week zult u helaas weinig nieuwe items van mijn hand vinden op ryckenbarch.nl Ik hou een beetje vakantie, nou ja... ik moet wat overtollige ballast wegruimen. Ik probeer wel mijn andere site www.ruurlovandaag.nl bij te houden. Dacht dat easy te doen, maar helaas was er gisteren een treinongeluk op spuugafstand van de plek waar ik dit schrijf, dus weer een dag achter het digitale toetsenbord. Maar goed, blijf mij en Anton Ryckenbarch volgen en vergeet voorlopig de nieuwe Kerstverlichting - laat je niet gek maken! Want morgen is er eerst bij het kasteel huize Ruurlo de HerfstFair. Ik kan niet wachten!

(Update 2 september) 

Beste lezer,

Elke week krijg ik een statistiek van het bezoek aan mijn site. Ik blijk zo langzamerhand een stabiele, vaste lezersgroep te hebben. Zo'n 60-70 mensen bezoeken wekelijks mijn site, zelfs bezoekers uit Canada, Rusland, Engeland en Frankrijk. Ik ben nu al tevreden omdat ik een exclusieve lezersgroep bedien. Uit het enorme aanbod aan informatie in de vele media zijn wekelijks 60-70 lezers nieuwsgierig naar wat ene Anton Willem Oskam geproduceerd heeft. Dank voor jullie interesse, deze sport mij aan om enthousiast door te gaan. Maar nu eerst de vijver schoonmaken.

(Update 13 augustus)

Beste lezer,

Als journalist zou ik mij kunnen verschuilen achter de Komkommertijd. Maar als schrijver moet ik produceren, ook al ligt de inspiratie in de meest stoffige krochten van mijn oneindig geheugen. Die productie was de afgelopen tijd wat onder de maat en ik probeer maar excuses te verzinnen waardoor dat kwam. Nou ja, ik heb de afgelopen week veel last ondervonden van een pijnlijke nek. We zaten te eten en binnen vijf minuten trok er een enorme pijn door de linkerkant van mijn nek. Die pijn werd met de dag erger. Pijn trekt de hele dag je aandacht en blokkeert de toegang tot andere initiatieven. Zoals schrijven, bijvoorbeeld. De dienstdoende arts liet mij mijn hoofd alle kanten op bewegen en alle bewegingingen deden pijn. Of ik een plotseling manoeuvre had gemaakt met de nek. Neen dus. Heeft u misschien een IKEA-kast in elkaar gezet, vroeg de arts. Ik dacht dat hij een geintje maakte, maar de dokter bleef me serieus aankijken. De laatste IKEA-kast die ik in elkaar heb gezet - 15 jaar geleden- was een hang-leg-kast. Ik had vrouw en dochter met geld voor een ijsje het huis uit gestuurd en in drie uur tijd bijna alle onderdelen op de juiste plaats kunnen krijgen. Toen ik triomfantelijk de laatste schroef aan het indraaien was, schoot de schroevendraaier uit, kon ik daardoor op het trapje mijn evenwicht niet houden en trok een anderhalve meter lange en 2 millimeter diepe kras door en over de kastdeur. Toen mijn familie thuiskwam had ik daar al een poster over geplakt. Dit verhaal wilde ik de dokter vertellen, maar hij schreef mij pijnstillers voor. Die hielpen niet. Toen de Komkommertijd bijna voorbij was, werd ik op een ochtend pijnvrij wakker. Dat was gisteren. Ik probeer nu de stukjes en beetjes weer bij elkaar te rapen. Tot gauw dan maar weer! / Ton

(Update eind juli)

Beste lezer,

Ik kon me niet voorstellen dat mijn schrijfsels sinds de geboorte van deze website (ergens in maand februari) maar een paar honderd unieke bezoekers (je wordt op één dag één keer geteld, ook al klik je de site die dag duizend keer aan) heeft getrokken, tot nu toe. Af en toe keek ik op het totaal aantal lezers (zie helemaal onderaan elke pagina) en dat leek niet op te schieten met twee, drie geinteresseerden per dag. Ik ging toch eens op de statistiek letten. Dezer dagen zou ik de grens van 600 unieke bezoekers bereiken - alweer een reden om het glas te heffen. Maar toen zag ik tot mijn grote verbazing dat het totaalaantal van de dag ervoor (589) de volgende dag ineens was afgenomen tot 534 lezers. Alsof tientallen lezers hun abonnement hebben opgezegd en per spijtoptantenverklaring lieten weten de site nooit bezocht te hebben. Mijn webmaster gaat nu diep in de digitale krochten duiken om het raadsel op te lossen. Hij zal met de verklaring moeten komen dat de statistiek niet goed heeft gefunctioneerd en dat mogelijk duizenden unieke bezoekers niet zijn  geregistreerd. Kijk, dan begin mijn site langzaam aan een succes te worden. En dat is waarvoor ik bijna elke dag het computertoetsenbord beroer.

Update 28 april 2011

Beste lezer,

Het is twee dagen voor Koninginnedag dus alle diensten zijn al in staat van paraatheid vanwege die verschrikkelijke gebeurtenissen bij De Naald. Ik begrijp nog steeds niet dat het Koninklijk Huis nog zin heeft in dit opgeblazen volksfeest. Zelf mijd ik mensenmassa's. Het gebeurt niet zelden dat een leven wordt vertrapt onder de voeten van een hysterisch geworden menigte.

Morgen is er aan de overkant van Het Kanaal ook weer zo'n opgewonden toestand te verwachten als de kleinzoon van de Queen trouwt met een burgermeisje. Volgens de media gaan mondiaal miljarden mensen per teevee het spektakel zien. Engeland zal nog een keer de waves rulen. Sprookjes, daar zijn we dol op. Totdat ze voor de zoveelste keer slecht aflopen.

Niettemin blijf ik blij met jouw belangstelling voor mijn schrijfsite. In juni ga ik met dochter een week naar zuid-Engeland via het eiland Jersey. Dan zijn de bruiloftsgasten al opgehoepeld en William is met bruid op honeymoon. Ongetwijfeld naar een land uit de wilde Gemenebest-periode.

Update 17 april 2011

Beste lezer,

Eerste mijlpaal van de Ryckenbarch-site bereikt! Het was een heerlijk Belgisch biertje dat ik dronk op de 500-ste keer dat iemand de moeite nam www.ryckenbarch.nl te lezen. Stiekem ben ik wel een beetje benieuwd wie dat was en wat hij/zij gelezen of gezien heef? Een column, een FiLMPJe! of een aflevering over de militaire dienst? Wat dat laatste betreft, zijn er nog ongeveer tien afleveringen te gaan. Eerder meldde ik dat een tiental verhalen zijn afgedrukt in het standaardwerk over 50 jaar dienstplicht bij de Koninklijke Marechaussee. Intussen kreeg ik ook suggesties dat de verhalen in boekvorm gedrukt moeten worden en een oud-officier van de Marechaussee dacht zelfs dat er een film in zou zitten. Bescheiden als ik ben, heb ik al enige kanalen aangeboord die mogelijk verder kunnen helpen. Ik houd u op de hoogte. En nogmaals bedankt voor uw belangstelling voor mijn site. Hoort zegt het voort!

Update 2 april 2011

Beste lezer,

Gelukkig is 1 april voorbij en ben ik nergens ingestonken. Bijna dacht ik dat de knullige bekentenis van het PPV-Tweede-Kamerlid Brinkman (lees onder de knop Columns), die dus geen alcoholist zou zijn, een Alva-grap was, maar helaas bleek dat niet het geval. De man blijft gewoon dom en daarom dus veilig thuis in het warme PVV-nest.

Het was geen 1 april toen ik als ketelbinkie van 17 jaar op mijn eerste zeereis het schip werd rondgestuurd op zoek naar een kompassleutel en ooievaarskuitenvet om het kompas te smeren. Zo heb ik alle 38 bemanningsleden leren kennen en dat was best een leuke manier.

Als journalist van de Goudsche Courant bedacht ik met mijn broer de 1 aprilgrap dat de toren van de met sloop bedreigde Gouwekerk zou worden verscheept naar het dorp Gouda in Zuid-Afrika (dat bestaat écht!) en dat op 1 april een takelbedrijf het bovenste deel van de toren er af zou takelen. De eigenaar van een heuse kraan had zijn medewerking verleend en deze voor de kerk gereden zodat de fotograaf bij de lezers grote nieuwsgierigheid kon wekken voor het karwei van de volgende dag, die "toevallig" op 1 april viel. Het zou aan de gracht zwart zien van de Gouwenaars die de actie wilden bijwonen.

Op 1 april hebben mijn broer en ik een uurtje voor de Gouwekerk gestaan met een groot bord 1 APRIL. We werden verbaasd aangekeken door de passanten. Nooit is er meer een 1 aprilgrap uit mijn brein ontsproten.

Update 23 maart 2011

Beste lezer,

Vandaag even geen tijd om een kort verhaal te schrijven, noch een column, want de tuinen moeten zomergereed worden gemaakt. Daarbij is er ook grote zorg nodig voor de witte geit, die we Sik noemen. Sik is, samen met de bruine geit Houdini (hij ontsnapt elke keer op miraculeuse wijze aan het weiland) hier acht jaar geleden door de Dierenbescherming gedropt, ernstig verwaarloosd aangetroffen bij een "boer". Sik is nu ziek, ze mergelt uit en komt me niet meer begroeten als ik het weiland betreedt. De dierenarts bevestigde mijn gevoel: Sik wordt opgevreten door de wormen. Wanneer heeft Sik die laatste wormenkuur gekregen? Geen idee. De dierendokter knalde achtereenvolgens de injecties met pijnstiller, anti-worm, vitaminen en antibioticum in het magere lichaam. Gisteren leek Sik er wat viever bij te lopen, maar vanochtend had zij besloten in haar hok het ziekbed te houden. Misschien dus morgen weer een stukje van mijn hand op deze site, vandaag staat mijn hoofd er niet naar.  

Update 26 februari 2011

Beste lezer,

Dat was geen beste voorspelling, die van 22 februari. Kadaffi is dus nog niet "gevlogen",erger: hij ziét ze vliegen! De idioot wil nog zolang mogelijk de gelegenheid houden genocide te plegen op zijn eigen volk. Nieuwe voorspelling: Kadaffi krijgt nergens asiel, maar wordt in zijn eigen land een kop kleiner gemaakt. Letterlijk. Intussen gaan de Saoudies de oliekraan verder open draaien, want de een zijn komende dood, is de ander zijn brood. Tweede nieuwe voorspelling: de prijs van een liter benzine gaat héél dicht bij de magische grens van 2 Euro komen. De regering overweegt autoloze zondagen! Wilders en zijn lijfwachten krijgen mountainbikes.

Update 22 februari 2011

Beste lezer,

De kost moet ook verdiend worden, dus even een paar dagen te weinig tijd om deze site verder te vullen. Mogelijk morgen weer. Als we eerst maar de Nederlanders kunnen ophalen uit Libië! Kadaffi is allang gevlogen, mensen!

De eerste update op 11 februari 2011

Beste lezer,

ryckenbarch.nl is nu 14 dagen "in de lucht" en reeds 175 unieke bezoekers hebben zich op hoogte gesteld van wat ik op deze site wil melden. Ik ben nu al tevreden. Een lezeres opperde het idee om elke keer als er een nieuw stuk op de site staat, dit als "reminder" per email aan de lezers te laten weten. Tot nu toe echter lukt het vrijwel dagelijks het aanbod aan te vullen. Dus zou ik zeggen: kijk regelmatig in alle rubrieken voor de meest recente toevoegingen. Die zijn er nog weinig voor de rubriek Anton Ryckenbarch. Ik heb nu pas de tijd om de aantekeningen door te nemen van de belevenissen van Anton. Binnenkort een nieuw "zwerfend" hoofdstuk: Een ontmoeting met een persoon die Ryckenbarch als enige kan zien en spreken. Anton's  paard Bardol reageert echter zeer merkwaardig.